آسى : غمخوارى كرد ، كمك كرد . مص . مُؤاساة ر . ا س و - ابن ابى الحديد گويد : آسى فعل ماضى مفرد مذكر غائب از باب مفاعلة است . و ليكن در اينجا به معنى فعل امر آمده است . زيرا همانسان كه فعل مستقبل گاه در معنى امر به كار مىرود فعل ماضى نيز جايز است در مواردى به معنى فعل امر استعمال شود . پس معنى آسى ( بايد كمك كند ) است . آسى اخاه بنفسه . خ 124 ص 382 س 11 آسى : اندوه مىخورم . ر . ا س ى - آسى فعل مضارع متكلم وحدة از اسى يأسى است . لكننى آسى . ن 62 ص 105 س 5 لا آسيت : يارى نكردى ، غمخوارى نكردى . مص مُؤاساة ر . ا س و - آسيت ، فعل ماضى منفى مفرد مذكر حاضر از باب مفاعلّة است . ابن عمك آسيت . ن 41 ص 956 س 9 آصار : م . اضْر : گناه ، بار ، پيمان . ر . ا ص ر ليس عليه مثل آصارهم . ن 53 ص 999 س 4 آصال : م . اصيل : شبانگاه ، و آن از بعد از عصر است تا غروب . ر . ا ص ل بالغدو و الآصال . خ 133 ص 411 س 3 آفات : م . آفَة : آسيب و بلا ، هر چيز تباه كننده . ر . ا و ف طوارق آفاتها . خ 90 ص 262 س 9 نصيب الآفات . ن 31 ص 907 س 5 آفاق : م افقُ : كرانهء آسمان است از دور در ميدان صحراى وسيع با زمين پيوسته به نظر مىرسد . ر . ا ف ق خرق الفجاج فى آفاقها . خ 90 ص 259 س 9 الآفاق قد اغامت . خ 91 ص 271 س 5 عن ريف الآفاق . خ 234 ص 805 س 5 آفِل : ناپديد شونده ج . افَّل ر . ا ف ل ضوء آفل . خ 82 ص 184 س 1 آكام : م . اكَمَة : پشته يا پشتهء بلند كه خاك سفت داشته باشد . ر . ا ك م آكام لا يجوز عنها . خ 189 ص 641 س 12